Vertrokken

Alle energie is er. We kunnen erin vliegen. Zondag hebben we onze eerste stappen gewaagd. De houten planken die nogal amateuristisch over de glaswol getimmerd werden, hebben we met koevoet en trektang grotendeels verwijderd.

Met ons tsjernobyl-kostuum, mondmasker en veiligheidsbril hebben we ook al een groot deel van de oude glaswol weggehaald. Inderdaad, we zullen het ons niet beklagen dat we ons zo afgedekt hebben. De getuigenissen over etterende ogen, keelpijn, ontzettende jeuk en zoveel meer hadden ons toch naar deze veilige oplossingen doen grijpen. De kleine glasvezeltjes, die vrijkomen uit de glaswol, kunnen erg irriterend zijn.

Om de rollen handig weg te halen van de zolderruimte gebruikten we een roller voor bruine kleeftape. Zoéén waarmee je normaalgezien dozen snel kan dichtkleven. Nu kwam dat goed van pas om de rollen opgerold te houden. Wel een geluk dat het glaswol met folie is, anders zou de tape nooit blijven kleven.

Delay

Ok. Daar gaan we al. Uitstel is geen afstel.
We hebben onze dakman laten weten dat hij twee maand later mag komen.
Waarom?
Wel, mijn amandelen moeten er uit. En de volledige zolderruimte leegmaken en ontmantelen in een herstelperiode, dat is niets voor mij.
Uitstel naar augustus.

voetnoot: dit bericht is in feite met wat vertraging geschreven - net zoals de twee voorgaande. Intussen zijn mijn amandelen er twee weken uit. Alles goed verlopen, maar toch pijnlijk herstel. Vanaf volgend weekend kunnen we de zolder bestormen, hoop ik.

Meedenker

Ik vind het altijd leuk als een vakman ook een meedenker is.

Onze dakman stelde dan ook voor om met een extra afvoer de grote dakgoot door de zolder te elimineren. Er is niet veel afvoer nodig, aangezien de lange dakgoot door de zolder slechts gebruikt wordt voor een dakgootje van 1 meter en een klein stuk van ons dakoppervlak.

Hij stelde ook voor om onze schouw te verwijderen. Binnenshuis zullen we dat zelf moeten doen. Het bespaart echter erg veel ruimte. Hoe we dat zullen doen, daar komen we zeker later op terug. Eén van de struikelblokken: roet aan de muur. De oplossing? Paardenstront?

We laten hem ook de steunbalken steken voor de mezzanine. Dat laten we toch liever doen, dan risico's te nemen.

Keuze

Onze keuze is gemaakt. We hebben voor één van de kleine firma's gekozen. Het vetrouwen was het grootst in de grote, maar die was echt niet goedkoop en zag ons alles wat te groots.

We kozen voor één van de kleinere. De reden van de keuze: hij gaf ons vertrouwen, was niet de goedkoopste en zei niet op alles "Ja, dat komt wel in orde".

Waarom nog?
De andere stelde voor om met Biplex-panelen te werken.
Bij ons zullen het Menuiserite-panelen zijn. Ietsje duurder. Beter? Dat zullen we nooit zeker weten.

Zelf doen of laten doen?

Vrienden deden het zelf. Ze klommen het dak op, haalden de pannen er af en legden het onderdak en finaal de pannen terug. En naar het schijnt valt dat wel mee.

Wij gaan dat dus niet doen.

Fase 1: offertes vragen

We vroegen offerte aan drie vakmannen – vaklui – vaklieden. Een grote firma met een goede naam, een kleinere firma die ook bij vrienden goed werk leverde en bij een kleine zelfstandige. Zoals het in ‘den bouw’ al eens kan gebeuren, liet de ene al wat langer op zich wachten dan de andere. De ene zag het al wat grootser dan de andere, enzovoort. De ene stelde ook ander materiaal voor dan de andere (hierover later meer).

Een begin ...

Het begin van een lang, maar eindig verhaal.

Vorig jaar kochten wij ons huis in Merelbeke. We waren (en zijn) geen volleerde doe-het-zelvers. Gelukkig hoefden we dan ook niet alles te verbouwen. Om eerlijk te zijn: we hebben hard gewerkt, maar zonder de hulp van enkele mensen (vooral één van de vaders) was het nooit gelukt.

Een nieuwe badkamer, een nieuwe keuken (van een welbekkend woonwarenhuis - installatie inclusief), nieuwe elektriciteit (ingeslepen en inclusief geslaagd voor keuring), laminaatvloer in de slaapkamers, schilderwerken, ...

We zijn nu meer dan een jaar verder en er is ondertussen ook een derde gezinsgenootje bij.

We wisten het toen we het huis kochten: er zat geen onderdak in. Om ooit een optimale woonruimte te maken van de grote zolder, zou dat wel nodig zijn. Het finale doel: een extra kamer op zolder.

We zijn begonnen. Een leerproces van enkele maanden. Een hobby voor nog langer.